Recompilación de contos para a Paz, en castelán e en galego.
Mostrando entradas con la etiqueta Paz. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Paz. Mostrar todas las entradas
A GUERRA DOS NÚMEROS
UN era un número moi pequeno. Sempre estaba só e sentía envexa dos demais, que tan superiores lle parecían. Un día, o Rei Menos deulle os planos para construír unha arma terrible: o Signo MENOS. Facendo un uso simbólico e metafórico da operación matemática de restar, Juan Darién achéganos á loucura das guerras orixinadas por mor da crenza, de que todo aquilo que é diferente supón unha ameaza.
O PAÍS DOS MANDÓNS
No país dos mandóns uns cantos mandan sobre o resto e non permiten que as nenas, as mamás ou as avoas xoguen, saian ou traballen fóra da casa. O cambio desas normas tan inxustas para crear un novo país da igualdade conmemórase o día internacional das mulleres.
A PARTES IGUAIS
Unha moza que, á falta de traballo, botouse a andar en busca de fortuna. No medio dunha leira atopouse con Brazodegorila. A moza díxolle: Queres vir comigo? Son libre -respondeu el-. Nin obedezo xefes nin sirvo señores. Repartirémolo todo a partes iguais -dixo ela. Con esta proposta, a moza recruta a outros tres personaxes máis. Cada un deles cunha habilidade física especial que utilizarán no beneficio do grupo e dos habitantes dunha vila sometida á tiranía dun rei.
EN GALEGO
EN CASTELÁN
NEGROS E BRANCOS
Hai moito tempo, todos os elefantes do mundo eran brancos ou negros, e odiábanse entre si. A guerra non tardou en estoupar e, durante tempo e tempo non se volveu a ver ningún elefante sobre a Terra. Ata que un día saíron da selva os netos dos elefantes amantes da paz...
EN GALEGO
EN CASTELÁN
A POMBA DONA PAZ
.A pomba dona Paz é un relato concibido para que os lectores e lectoras máis novos participen tamén dos valores da construción pacífica da sociedade e da cidadanía democrática. Un libro que é un vieiro da esperanza cara a un mundo en paz e igualdade.
Dona Paz é unha pombiña que vive a rentes do ceo. Nunha casiña moi linda entre as torres dunha igrexa. Cando o día amañece vai pasear moi cediño, para ver que cousas pasan polas prazas e os camiños.
WANGUARI E AS ÁRBORES DA PAZ
Cando era pequena, en Kenia, Wangari vivía rodeada de árbores. Cando crece, comeza a deforestación masiva e teme que en breve todo o bosque sexa destruído. Así que decide plantar nove árbores e iniciar un movemento ecoloxista.
Wangari Maathai naceu nunha pequena aldea da terra verde e fértil de Kenia e recibiu o Premio Nobel da Paz en 2004.
EN GALEGO
EN CASTELÁN
LOS NIÑOS NO QUIEREN LA GUERRA
Que fermoso era o país no que se estableceran! Alí construíran dous castelos, un tan fermoso coma o outro. Pero un día, os dous reis decidiron declararse a guerra. Podedes crer que todo comezou por culpa dun paxaro?
Un libro infantil que reflicte sutilmente o absurdo da guerra e as razóns que xeran conflitos. Este álbum orixinal fará reflexionar aos máis pequenos.
Premer na imaxe para ler o conto
EN CASTELÁN
UNO Y SIETE
EN CASTELÁN
Premer na imaxe para ler o conto
LAS BOTAS DEL GENERAL
O xeneral vai á guerra coas súas botas novas de pel de rinoceronte. Pero non se decata de que as botas teñen vida propia e non lles gusta nada a guerra. Así que deciden correr con decisión, coma un rinoceronte, levando o xeneral lonxe da destrución.
Unha tenra historia sobre o pacifismo e o absurdo e o sen sentido da guerra.
EN CASTELÁN
LOS CONQUISTADORES
Había unha vez un país grande, moi grande, gobernado por un xeneral que pasaba o tempo invadindo países veciños co seu exército. Sempre gañaba todas as guerras, conquistaba todos os países e os seus habitantes críanse os mellores do mundo. Cando o xeneral foi conquistar o país máis pequeno, o último que lle quedaba, resultou que alí non había exército e ninguén opuxo a máis mínima resistencia. O seu pobo acolleu os soldados con gran amabilidade e atención. Os soldados déronse conta de que era unha vida diferente e, como estaban aburridos, comezaron a axudar coas tarefas. O xeneral enfadouse moito, ordenou que os substituísen por novos soldados e...
EN CASTELÁN
ME LLAMO PAZ
Chámome PAZ, aínda que o meu país estea en guerra. Estar en guerra significa non ver ningunha flor florecer na primavera...
Por medio de este cuento los niños comprenderán lo difiícil que es vivir en un lugar donde existe la guerra...EN CASTELÁN
UNA BUENA COSTUMBRE
Salo é un rapaz moi especial e está seguro de saber como deter a guerra. Está convencido de que todos os conflitos poden resolverse mediante o diálogo. Ninguén o toma en serio pola súa idade, ata que un día decide poñerse no campo de batalla cun dedo erguido, dous panos e unha forma segura de lograr a paz.
EN CASTELÁN
CAÑONES Y MANZANAS
A vixésimo primeira Guerra do Rei Valero aínda continúa, e ninguén no seu palacio lembra a paz. A raíña Delfina vive triste e aburrida tras fiestras con reixas, e a súa filla, a pequena princesa Melina, soña con deixar de comer comida enlatada e poder saborear unhas suculentas mazás vermellas, agora destruídas pola guerra. Un día, a raíña quere ensinarlle a ler á súa filla, pero como a biblioteca só contén libros de guerra, decide comezar a escribir e...
EN CASTELÁN
SIN AGUA Y SIN PAN
Un retrato real de como de absurda e avariciosa pode ser a xente.
Dúas aldeas separadas por unha cerca de arame de espiño: unha ten auga e a outra ten pan. E cando unha necesita auga e a outra pan para sobrevivir, a súa resposta é "Sentímolo, a auga está na nosa terra" e "Sentímolo, o pan é noso". Só os nenos destas aldeas saben ver máis alá do arame de espiño...
EN CASTELÁN
UNA MONTAÑA CUALQUIERA
Os habitantes do cumio da montaña viven felices na súa aldea, onde gozan do sol e do aire fresco; cren que a súa aldea é a mellor de todas. Os residentes da vila ao pé da montaña tamén están orgullosos da súa aldea; gozan do río que corre polas súas casas e das colleitas que fai posibles; están convencidos de que a súa aldea é a mellor de todas. As dúas aldeas prepáranse para celebrar as súas respectivas festas, pero un incidente durante as celebracións lévaas a un absurdo enfrontamento de proporcións bélicas. Non saben que ningunha guerra serve para demostrar cal aldea é a mellor.
EN CASTELÁN
EL DESHIELO
Hai moito tempo, nas profundidades das montañas, había dúas aldeas separadas por un río. Dúas aldeas que estiveran enfrontadas desde tempos inmemoriais, e nunha noite moi nubrada, homes, mulleres, nenos e nenas conquistáronse mutuamente. Algúns cruzaron a ponte leste e outros a ponte oeste. Devastaron todo ao seu paso, pero cando se decataron do que sucedera, cada familia quedou a vivir na casa máis semellante á súa na aldea veciña. Mentres tanto, os reis negociaban o intercambio día tras día, semana tras semana, sen chegar a ningún acordo. Pasou o tempo, o desxeo comezou a chegar e...
EN CASTELÁN
¡ABAJO LOS MUROS!
Tras a morte do rei, os príncipes Gastón e Xedeón repártense o reino: o vermello á esquerda e o azul á dereita. De inmediato ordenan aos seus súbditos que constrúan un muro, e o reino divídese en dous. As familias bótanse de menos e anseian os seus seres queridos do outro lado do muro. Todo cambia cando os nenos e as nenas descobren que, na escuridade da noite, para evitar ser vistos, os príncipes Gastón e Xedeón atópanse e...
EN CASTELÁN
VIDEOCONTOS DE VALORES
Videocontos para traballar os valores: respeto, amistade, esforzo, empatía, tolerancia...
Suscribirse a:
Entradas (Atom)